เนื่องด้วยวันนี้ (เป็นทางการชะมัด =[]=!!!!!) ได้รับโทรศัพท์จาก "มนุษย์" ที่หายไปจากสารระบบเราร่วมๆปี มันคือ "เพื่อนเราเอง"
ตอนรับ โคตรตกใจ ประมาณว่า เออเว้ย!!!! มันยังมีชีวิตอยู่ด้วยว่ะ!!!!!!!!!
"ฮัลโหล โซดาใช่ม้าย??" รับแล้วงง เสียงคุ้นๆ แต่ว่า.....
"ใครวะ = ="" ถามเยี่ยงนั้น ได้รับกลับมาเป็นเสียงโวยวาย
"ว๊ากกกก แก๊~!!!! จำชั้นไม่ได้ได้ไงวะ เพื่อนแกนะโว้ย อุตส่าห์โทรทางไกลจากแคนาดาเขียวนะ แสดดด" อะหือ...เจ๊ ไปอยู่นู่นยังด่าเป็นไทยแหลนได้ตับแลบเยี่ยงนี้มีคนเดียว
นึกออกแล้วว่าใคร.....นังยะ = =
"อา ชั่นรู้แล้วล่ะว่าแกเป็นใคร เสียงแล้นแหลเยี่ยนี้มีแต่แกคนเดียวชิมิ ไอ้ยะ ชั้นล่ะดีใจโคตรรรร ที่แกยังมีชีวิตอยู่แล้วอุตส่าส่งสารมาให้ชั้นอย่างยากลำบาก ซึ้งในน้ำใจแกจังรัยยย"
"อะโหวปาก ชั้นยังไม่ตายหรอกจนกว่าจะได้จัดงานศพให้แกก่อน" ดูมันพูด = = "ว่าแต่แกเหอะ เป็นไงมั่งอ่ะ เห็นช่วงนี้อาการไม่ค่อยดี"
นั่งคิดอยู่สิบวิ.....ไอ้นี่ มาแปลก ก่อนหน้านี้ไม่ยักกะถามความเป็นความตายชั้น มันนี้มันเกิดอะไรขึ้นวะ = ="
"ก็ไม่ไง เรื่อยๆ ปัญหากะชั้นมันของคู่กันไปแล้วว่ะ" ตอบแบบหน้าตาย แล้วก็หาวอีก 2 ที (โหว มารยาท = =")
"ก้อย่าคิดมากละกันแก เป็นห่วง"
"อือชั้นรู้ว่าแกอ้วน" ไม่วายของกวนติ๊ฟ = =""""" คำตอบที่ได้กลับมา คือ ตาย-ซะ-เถอะ! (เมื่อกี้ไอ้บ้าที่ไหนมันบอกว่าห่วงกุวะ = =)
"โอ๋ๆ ขอโทษ ชั้นรักแกน้าา แต่งงานกันเถอะที่รัก" ตอบเสียงเนือยสุดยอด ฮา แล้วมันก็ตามมาด้วยเสียงคนโวยวายจากข้างหลังนังยะว่า
"กุนั่งอยู่นี่ได้ยินนะโว้ย" อา....นังลูเซียลก็อยู่ด้วยสินะ
"เออ ก็ไม่มีไรหรอก เรื่องคิดมากมันเป็นเรื่องธรรมดาสามัญปรกติมนุษย์สุดยอด แกเคยเห็นชั้นคิดมากสติแตกฆ่าตัวตายมั้ยล่ะ"
"ไม่ฆ่าตัวตายแต่แกก็เคยกรีดข้อมือล่ะโว้ย" สองเสียง (อา สามีภรรยาสามัคคี = =")
"ไม่ทำแล้วว้อย ไร้สาระน่า โตๆกันแล้วไม่ใช่เด็กๆ คิดเป็นน่า"
"ก็ดีไป"
"ชั้นหวังว่าแกคงไม่ได้เก้บเงินปลายทางนะ = =""
"แหมรู้ ฉลาดจัง"
"โหวแสด วางไปเลย!" แล้วเราก็วางทิ้งดื้อๆ ฮา รู้หรอกว่าพวกแกล้อเล่น (ใช่มั้ย TTwTT) อา มาลุ้นกับค่าโทรศัพท์เดือนนี้กันเต๊อะ!!!!!!!!!!!!!! =[]=!!!!!!!!!!!!!!!!!
จบเรื่องโทรศัพท์ปริศนา (ฮา) มาต่อกันที่ เมื่อคืนรู้สึกว่า อา.....อยากวาดรูป มันเลยออกมาเป็นรูปข้างล่างนี่แหละ
แปะเสร็จแล้วจากไป
P.s. อา.....กระดาษหมด = =""""""
ตอนรับ โคตรตกใจ ประมาณว่า เออเว้ย!!!! มันยังมีชีวิตอยู่ด้วยว่ะ!!!!!!!!!
"ฮัลโหล โซดาใช่ม้าย??" รับแล้วงง เสียงคุ้นๆ แต่ว่า.....
"ใครวะ = ="" ถามเยี่ยงนั้น ได้รับกลับมาเป็นเสียงโวยวาย
"ว๊ากกกก แก๊~!!!! จำชั้นไม่ได้ได้ไงวะ เพื่อนแกนะโว้ย อุตส่าห์โทรทางไกลจากแคนาดาเขียวนะ แสดดด" อะหือ...เจ๊ ไปอยู่นู่นยังด่าเป็นไทยแหลนได้ตับแลบเยี่ยงนี้มีคนเดียว
นึกออกแล้วว่าใคร.....นังยะ = =
"อา ชั่นรู้แล้วล่ะว่าแกเป็นใคร เสียงแล้นแหลเยี่ยนี้มีแต่แกคนเดียวชิมิ ไอ้ยะ ชั้นล่ะดีใจโคตรรรร ที่แกยังมีชีวิตอยู่แล้วอุตส่าส่งสารมาให้ชั้นอย่างยากลำบาก ซึ้งในน้ำใจแกจังรัยยย"
"อะโหวปาก ชั้นยังไม่ตายหรอกจนกว่าจะได้จัดงานศพให้แกก่อน" ดูมันพูด = = "ว่าแต่แกเหอะ เป็นไงมั่งอ่ะ เห็นช่วงนี้อาการไม่ค่อยดี"
นั่งคิดอยู่สิบวิ.....ไอ้นี่ มาแปลก ก่อนหน้านี้ไม่ยักกะถามความเป็นความตายชั้น มันนี้มันเกิดอะไรขึ้นวะ = ="
"ก็ไม่ไง เรื่อยๆ ปัญหากะชั้นมันของคู่กันไปแล้วว่ะ" ตอบแบบหน้าตาย แล้วก็หาวอีก 2 ที (โหว มารยาท = =")
"ก้อย่าคิดมากละกันแก เป็นห่วง"
"อือชั้นรู้ว่าแกอ้วน" ไม่วายของกวนติ๊ฟ = =""""" คำตอบที่ได้กลับมา คือ ตาย-ซะ-เถอะ! (เมื่อกี้ไอ้บ้าที่ไหนมันบอกว่าห่วงกุวะ = =)
"โอ๋ๆ ขอโทษ ชั้นรักแกน้าา แต่งงานกันเถอะที่รัก" ตอบเสียงเนือยสุดยอด ฮา แล้วมันก็ตามมาด้วยเสียงคนโวยวายจากข้างหลังนังยะว่า
"กุนั่งอยู่นี่ได้ยินนะโว้ย" อา....นังลูเซียลก็อยู่ด้วยสินะ
"เออ ก็ไม่มีไรหรอก เรื่องคิดมากมันเป็นเรื่องธรรมดาสามัญปรกติมนุษย์สุดยอด แกเคยเห็นชั้นคิดมากสติแตกฆ่าตัวตายมั้ยล่ะ"
"ไม่ฆ่าตัวตายแต่แกก็เคยกรีดข้อมือล่ะโว้ย" สองเสียง (อา สามีภรรยาสามัคคี = =")
"ไม่ทำแล้วว้อย ไร้สาระน่า โตๆกันแล้วไม่ใช่เด็กๆ คิดเป็นน่า"
"ก็ดีไป"
"ชั้นหวังว่าแกคงไม่ได้เก้บเงินปลายทางนะ = =""
"แหมรู้ ฉลาดจัง"
"โหวแสด วางไปเลย!" แล้วเราก็วางทิ้งดื้อๆ ฮา รู้หรอกว่าพวกแกล้อเล่น (ใช่มั้ย TTwTT) อา มาลุ้นกับค่าโทรศัพท์เดือนนี้กันเต๊อะ!!!!!!!!!!!!!! =[]=!!!!!!!!!!!!!!!!!
จบเรื่องโทรศัพท์ปริศนา (ฮา) มาต่อกันที่ เมื่อคืนรู้สึกว่า อา.....อยากวาดรูป มันเลยออกมาเป็นรูปข้างล่างนี่แหละ
แปะเสร็จแล้วจากไป
P.s. อา.....กระดาษหมด = =""""""
